به قول شاعر گفتنی گرفته راه نفسم!
چند وقتی اجازه مرخصی بفرمایید
شاید به بهانه ی هزینه های اصلی و جانبی اینجا هم که شده
باز برگشتم.
اینجا تنها صفحه ای از من هست که باز میبینیدش و البته من کامنتها رو هم باز میگذارم تا اگر احیاناً دوست یا دشمنی دلش خواست چیزی بنویسه و البته نات مدریتد!
بدرود.
